บทที่ 61 ช่วยด้วยครับ

“นี่… ตามไปสิ อ้อนหนัก ๆ หน่อย เดี๋ยวก็หาย” คุณเหนือเทพให้กำลังใจ รวมทั้งทุกคนก็ส่งสายตาเอาใจช่วย ผมก็เลยรีบเดินตามคุณปานเทพออกมา

“ผมขอโทษครับ หายโกรธนะ นะ นะครับ” ผมสอดแขนทั้งสองข้างรัดเอวของคนที่ยืนรับลมอยู่บนดาดฟ้าเรือจากทางด้านหลัง ยืดตัววางคางไว้บนไหล่ แล้วก็ขโมยหอมต้นคอของคนตัวใหญ่ด้วย

แต่นี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ