บทที่ 74 วาฬเกยตื้น

มีวาฬตัวหนึ่งลอยว่ายน้ำมา

ดูเจ็บช้ำทรวงอุรากว่าที่เคย

มันพยายามตามรักทรามเชย

แต่สุดท้ายดันมาเกยตื้นน้ำตาย

จงจำไว้ (จงจำไว้)(ฮา)

ว่ารักใคร (ว่ารักใคร)(ฮา)

อย่าทำให้ใจต้องเจ็บ (ฮา)

และโปรดจงจำไว้ (จำไว้)(ฮา)

ทำไมถึงเสียใจ (ทำไมถึงเสียใจ)

เพราะเราทำตัวเราเอง

รักก็คือรัก (รักก็คือรัก)

หลงก็คื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ