บทที่ 28 CHAPTER 17 ถ้าชอบมันมาก ก็ไปอยู่กับมันเลย

CHAPTER 17 ถ้าชอบมันมาก ก็ไปอยู่กับมันเลย

ช่วงสายวันต่อมา 

ตาคมจ้องมองใบหน้าสวยที่นอนหลับไร้พิษภัยอย่างหลงใหล ปีกว่าที่ผ่านมาเขาเฝ้าโหยหาวันเวลานี้มาตลอด ตอนนี้ทุกอย่างมาหยุดอยู่ตรงหน้าแล้ว..

"ขอโทษ.." เอ่ยขอโทษคนนอนหลับเสียงเบา หยิบเส้นผมที่ระเกะระกะไปทัดหลังหู มองแก้มฝาดและริมฝีปากที่ดูน่าจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ