บทที่ 18 [17]

[17]

“นกน้อยที่กำลังปีกหัก”

คุณรมิดาที่เคยมีท่าทีสุขุมนุ่มลึกถึงกับปรี๊ดขึ้นมาเล็ก ๆ เธอโน้มตัวลงไปหาเพ่ยเพ่ยจนแทบจะชิดใบหู ดวงตาที่เคยปั้นแต่งให้ดูเมตตาบัดนี้กลับวาวโรจน์ด้วยแรงโทสะและแรงริษยาที่ถูกกระตุ้น มือที่ถือแก้วไวน์สั่นระริกขณะที่เธอเค้นเสียงลอดไรฟันออกมาด้วยอารมณ์ที่ควบคุมไม่อยู่ ไฮโซห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ