บทที่ 202.

มุมมองของทาเลีย

“พอเวลาผ่านไป แม่ก็แค่…ตัดใจจากหนูไปเอง แล้วพอเห็นหน้าหนู มันก็กลายเป็นเครื่องเตือนใจว่าแม่สละอะไรไปบ้าง แม่มัวแต่โหยหาความรักจนมองข้ามสิ่งที่แม่มีจริงๆ” แม่พูด พลางก้มมองพื้น

“ถึงพ่อของหนูจะไม่รักแม่ แต่เราก็ยังอยู่ร่วมกันได้ ยังเลี้ยงลูกๆ ที่น่ารักออกมาตั้งหลายคน แต่แม่เป็นคนทำพั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ