บทที่ 8.

มุมมองของเจคอบ

ผมมองเด็กผู้หญิงแสนน่ารักที่นอนอยู่บนเตียงตรงหน้า

มันบ้าจริงๆ เมื่อวานเรายังเป็นคนแปลกหน้า แต่วันนี้กลับรู้สึกเหมือนผมมองเธอราวกับเป็นลูกสาวแท้ๆ ของตัวเอง

เธออ่อนหวานมาก และไม่มีอะไรให้พูดในทางไม่ดีเกี่ยวกับเธอเลย

เธอผ่านอะไรมามากเหลือเกิน และตอนที่เราเห็นรอยแผลเป็นของเธอเมื่อวาน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ