บทที่ 100 ปุ้ย-ฟลอยด์ [4]

“ตัวเล็กเข้ามาสิ” ปุ้ยยืนนิ่งหลังจากฟลอยด์เปิดประตูห้อง มองซ้ายแลขวาราวกับจะหาใครอีกคนในห้อง

“พี่อยู่คนเดียว รอตัวเล็กมาอยู่ด้วย จะได้อยู่กันสองคน” ฟลอยด์เหมือนเดาใจคนตัวเล็กตรงหน้าออก รอยยิ้มพรายปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลาที่ซีดเซียวเพราะพิษไข้ วันนี้ตั้งแต่ช่วงสายไปจรดบ่ายเขาคงตากแดดมากไป ด้วยต้องตรวจเค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ