บทที่ 101 ปุ้ย-ฟลอยด์ [5]

ปุ้ยถือกะละมังใบย่อมกับผ้าขนหนูผืนเล็กออกมาจากห้องน้ำ ชะงักงันเมื่อเห็นคนป่วยบนเตียงที่บัดนี้ท่อนบนเปลือยเปล่า นึกหมั่นไส้อยากสาดน้ำในกะละมังใส่เสียจริง โดยเฉพาะรอยยิ้มที่ส่งมา ช่างเป็นคนป่วยที่หน้าระรื่นจนน่าทุบ อยากยืมไม้เบสบอลของเจ้านายตัวน้อยมาฟาด ๆ ใส่ไม่ยั้ง ถ้าไม่ได้สัมผัสไอความร้อนจากกายแกร่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ