บทที่ 161 อำนาจเงิน

“ช่อแก้วเอ้ย เนื้อตัวดี ๆ มีแต่รอยไม้แขวนเสื้อ” ยายแย้มเวทนาช่อแก้ว เรียวขาเล็กเต็มไปด้วยร่องรอยของความรุนแรง ทุกครั้งที่ถูกสัมผัสก็จะสะดุ้งแล้วร้องด้วยความเจ็บแสบ

“ช่อแก้วไปอยู่บ้านเรานะ ป๊ากับแม่มุกใจดี คุณปู่คุณย่าของเราก็ใจดี ไม่มีใครตีช่อแก้วหรอก” หมอกเอ่ยปากชวนเป็นครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่ได้นับ...