บทที่ 17 แม่ที่เห็นแก่ตัว

“จะปล่อยฉันได้หรือยัง” กชมนสะบัดมือออกจากมือที่เป็นดั่งคีมเหล็ก เมื่อรับรู้ถึงแรงที่ผ่อนปรนลง วราแน่ใจแล้วว่าเมฆกับหมอกขึ้นไปข้างบนแล้วจึงยอมปล่อย แต่ทันทีที่เป็นอิสระ ผู้เป็นแม่ก็พุ่งตัวใส่ลูกสาว

เพียะ !!

“คุณ !” มุกตกใจที่วราใช้ตัวมาขวางไว้ และกลายเป็นเขาเองที่ถูกแม่ของเธอตบ แววตาคมกริบของเขาดูโ...