บทที่ 130 ฝากเลี้ยง/2

หลังจากกองทัพขับรถออกจากบ้านไปได้หลายสิบนาที เด็กน้อยที่ร้องไห้งอแงก็เริ่มกินนมนอนกลางวันโดยมีแม่เลี้ยงจำเป็นอย่างเจ้าจอมคอยดูแล

"เฮ้อ~ สงสารจัง" เจ้าจอมพูดเสียงเบา แล้วยกมือขึ้นลูบผมเด็กแฝดที่นอนกินนมตาปรือ กองพลที่นั่งเล่นอยู่กับลูกสาวไม่ไกลนักได้แต่มองด้วยรอยยิ้ม

"ฝากไว้กี่วันอ่ะพล"

"เดือนหนึ่ง แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ