บทที่ 27 ก้าวเดียวปล้ำแน่ 1/3

ความทรงจำพวกนั้นมักจะฉุดคิดขึ้นได้ในวันที่จะตายใช่ไหม

 ปัง!

 เสียงลั่นไกลปืนดังขึ้นใกล้ๆ ตัวผม แต่ผมไม่ได้รู้สึกเจ็บแต่อย่างใดเท่านั้น ไอ้แว่นมันจะแทงผมไม่ใช่หรอ ทำไมผมถึงยังรู้สึกว่าตัวเองยังหายใจอยู่เลยล่ะ

“อั่งเปา!”

เสียงทุ้มที่คุ้นหูผมดังขึ้นจากด้านหลัง พอลืมตาขึ้นมาถึงได้รู้ว่าไอ้แว่นตรงหน้ามัน...