บทที่ 45 ขอโทษที่ปกป้องเราไม่ได้ 1/2

00.45 P.M.

ผมกำลังนั่งมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างพิจารณาทั้งสีหน้าเเละเเววตาของเธอที่ดูว่าเสียใจเเบบนั้นผมไม่ค่อยอยากจะเชื่อมันเท่าไหร่หรอก

ก่อนหน้านี้ผมได้กดโทรออกไปหาอั่งเปาในตอนที่เธอกำลังจะสารบาปกับผมพอดิบพอดีเเละผมก็หวังว่าเด็กนั่นจะมีกึ๋นพอที่จะอัดคลิปเสียงเอาไว้

คนร้ายตัวจริงมันดิ้นไม่รอดเเน่นอน ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ