บทที่ 56 มาเรียนรู้ไปด้วยกันเถอะ 1/1

[SPEAK PART :: OUNGPAO]

ผมรู้สึกหนักๆ หัวตัวเองยังไงก็ไม่รู้ เเล้วตอนนี้ผมก็โคตรรำคาญไอ้สายบ้าๆ ที่มันเกะกะเเขนผมนี่ชิบ! พอลืมตาขึ้นมาผมก็มองอะไรเห็นไม่ชัดมันเบลอจนเเยกไม่ออกว่าผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมเป็นใคร พยายามเพ่งอยู่นานเเต่ใช้ตายก็มองเขาไม่ชัดอยู่ดี

ผมรู้สึกเหมือนตัวเองพักผ่อนมานานเลยฮะตอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ