บทที่ 67 พี่จะไม่มองใครอีกแล้ว ..ขอโทษนะ 1/1

เช้าวันรุ่งขึ้น

เป็นเช้าวันเเรกที่ผมตื่นขึ้นมาเเล้วหนักร่างที่สุด มันเหมือนผมถูกเเรงโน้มถ่วงดูดให้นอนอยู่กับเตียงไม่ขยับเขยื้อนไปไหนหนักกว่าเดิมเป็นสิบเท่า

ปกติไม่ได้ชอบตื่นเช้าอยู่เเล้วพอผ่านเมื่อคืนมาอาการขี้เกียจผมมันกำเริบหนักกว่าเดิมอีก

"ตื่นได้เเล้วครับเดี๋ยวไปเรียนสาย"เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ