บทที่ 79 ของขวัญที่คิดไม่ถึง ? 1/2

ให้ตายเหอะผมเริ่มจะหัวร้อนกับผู้ชายอย่างวายุภัครเต็มที่เเล้วนะ ไปไหนทำไมไม่โทรมาบอกกันบ้าง ไหนบอกจะรอผมที่หน้าตึกนี่ไง

ไปไหนของเขา..

"ไอ้บ้าอยากตายนักเหรอวะ! รับสิ! "

ริมฝีปากผมเริ่มสั่นระริก อยู่ๆ น้ำตามันก็เอ่อคลอขึ้นมาซะดื้อๆ ปกติผมไม่ใช่คนที่ร้องไห้กับอะไรง่ายๆ เลยนะเเต่กับเขาผมอารมณ์หวั่นไหวทุก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ