บทที่ 81 ของขวัญที่คิดไม่ถึง ? 1/4

ผมตะโกนไล่หลังเขาก่อนจะวิ่งตามเขาตัวที่วิ่งเข้าไปในฝูงนกพิราบด้วยร่างกายที่เปลือยท่อนบนอยู่เเบบนั้น เเถมเจ้าตัวยังเผลอรอยยิ้มที่มีความสุขออกมาให้ผมเห็นอีกด้วย พอเห็นเเบบนั้นเเล้วผมก็ไม่อยากจะทักท้วงอะไรให้มันไปกลบรอยยิ้มนั่นอีกเลย

"จับได้ตายเเน่.."

ผมยู่หน้าใส่ก่อนจะวิ่งไล่ตามจับเขา วิ่งไปด้วยเสียงห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ