บทที่ 29 มนต์ดำที่แฝงเร้น 1

“มะปราง! เป็นอะไรไป!”

เสียงอุทานด้วยความตกใจของฝ้ายดังขึ้น เมื่อเห็นเพื่อนสนิทร่างเล็กอวบอิ่ม ผิวขาวเนียนละเอียด เงยหน้าขึ้นมาจากโต๊ะหินอ่อนใต้ร่มไม้ในรั้วมหาวิทยาลัยชื่อดังประจำจังหวัด

ดวงตาคู่สวยของมะปรางแดงก่ำ หยาดน้ำตาไหลรินอาบสองแก้มอย่างน่าสงสาร

“ฝ้าย... ฮือ... ฮือ...”

มะปรางโผเข้าสวมกอดฝ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ