บทที่ 32 มนต์ดำที่แฝงเร้น 4

ดวงตากลมโตดุจกวางป่าไหวระริกด้วยความกลัว เธอใช้ปลายลิ้นแลบเลียริมฝีปากที่บวมเจ่อจากรอยช้ำที่เขาเพิ่งฝากฝังเอาไว้ นัยน์ตาสีนิลของคนร่างโตที่ตอกตรึงลงมานั้นแน่วแน่และคมกริบเสียจนเธอไม่กล้าแม้แต่จะปริปากเถียงคำใดออกมา ได้แต่กวาดสายตาล่อกแล่กไปมา

“พี่ถามว่า เข้าใจไหม”

ดาราสาวจำใจต้องพยักหน้าหงึกหงักแท...