บทที่ 36 รังรักของพยัคฆ์ร้าย 2

“ไม่จริงหรอก!”

“รู้ได้ยังไงว่าไม่จริง หืม...”

จอมพลเลื่อนใบหน้าลงไปซุกไซ้ขบเม้มเนื้อนุ่มตรงซอกคอ สลับกับใช้ปลายนิ้วสะกิดเขี่ยปั่นยอดถันจนมันแข็งขึงสู้มือ กายสาวบิดเร่า พยายามเบี่ยงตัวหนีสัมผัสวาบหวาม แต่ก็ไม่เป็นผล

“พะ... พี่พลเองมีผู้หญิงล้อมหน้าล้อมหลังตั้งเยอะแยะ จะมามัวคิดถึงไอริณได้ยังไงล่ะ”...