บทที่ 21 ใจต้องเจียม

ใจต้องเจียม

ทุกคนในโต๊ะหันขวับมามอง สบตาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

ธนายิ้มขำ ๆ อธิบายแทน “มนดื่มไม่เก่งจริง ๆ เดี๋ยวกลับบ้านไม่ไหว” ว่าแล้วเขาก็ยกแก้วน้ำสีหวานขึ้นดื่มแทนหน้าตาเฉยจนหมด

ทั้งโต๊ะตกอยู่ในความเงียบไม่หนึ่งวินาทีเต็ม... ก่อนที่เสียงโห่ร้องแซวจะดังขึ้นอีกระลอก

“โอ๊ย!”

“เห็นไหม!”

“ย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ