บทที่ 23 ที่บ้านของเบล [++]

“เปล่าค่ะ”

“ถ้างั้น...ฉันไปเยี่ยมห้องของเบลได้มั้ย” ความเงียบเกิดขึ้นแต่ก็ไม่นานมาก

“ค่ะ” และโทรศัพท์ก็ตัดไป ประตูบ้านชั้นหนึ่งก็เปิดพร้อมๆกับที่กลางล็อครถและเดินไปหาเธอ

“เหมือนอยู่คนเดียว” เสียงของกลางเบาลง อื้ม เบลขานรับในคอ “แม่ไปต่างจังหวัดกับพ่อเลี้ยงสองวันค่ะ” อ่อ กลางพยักหน้ารับทราบ เขาเดิ...