บทที่ 52 การเดินทางเพื่ออนาคตใหม่

“หนูจ๋าโอเคมั้ย” เบลไม่รู้ตัวเลยว่าข้างกายเธอคือคุณป้าหน้าตาใจดี เสียงนั่นช่างอาทรเหลือเกิน

“ขอโทษนะคะที่หนูรบกวนคุณป้า” เบลเอ่ยพร้อมพนมมือ

“เปล่าจ่ะ เปล่า ไปเรียนต่อสินะ เอาเถอะแป็บๆก็หมดไปปีหนึ่ง แป็บๆ ก็กลับมาอยู่บ้านแล้ว” เบลมองคุณป้าข้างๆ ยิ้มทั้งน้ำตา ใช่แล้วเธออายุแค่นี้เอง เธอควรสนใจเรื่อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ