บทที่ 63 ลมหายใจอุ่นๆ ของเขา

แม้จะเจ็บระบมแต่ก็สุขระคนไม่น้อย กลางอ่อนโยนลง เมื่อเบลไม่ได้ขัดขืน ปลายลิ้นหนาโลมเลียปลอบโยน มือหนาผละออกจากเนินอกอวบเลื่อนไปตามเนินเว้าโค้งของร่างกาย เฮ่อ เฮ่อ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาถี่แรงเป่ารดไปตามแก้มเนียนหอมกรุ่น ปลายลิ้นกวัดแกว่งหยอกล้อความเนียนขาวของใบหู ความสั่นสะท้านเสียวกระสันที่ไม่ได้เกิดขึ...