บทที่ 102

สัปดาห์ก่อนวันออดิชันผ่านพ้นไปอย่างเลือนราง ราวกับทุกสิ่งถูกกลืนหายไปกับการซ้อมไม่รู้จบและค่ำคืนอันไร้การหลับใหล ฉันทุ่มตัวเองให้กับการเตรียมพร้อมอย่างหนักหน่วงเสียจนแม้แต่วิกตอเรียยังอดเป็นห่วงไม่ได้ เธอจับได้มากกว่าหนึ่งครั้งว่าฉันยังนั่งอยู่หน้าเปียโนตอนตีสอง

“เธอจะทำร้ายตัวเองเอานะ” คืนหนึ่งเธอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ