บทที่ 112

มุมมองของซัมเมอร์

“สองสัปดาห์” ฉันพยายามอ่านสีหน้าเขา แต่เขาเอาแต่จ้องตรงไปยังลานสนามที่ชุ่มฝนเบื้องหน้า

เขาพยักหน้าครั้งหนึ่งอย่างแข็งทื่อ “ก็ดีแล้ว โครงการนั้นน่ะ เป็นโอกาสที่ดี”

“คีแรน—”

“เธอควรไป” เขาเริ่มขยับออกห่าง เบนร่มไปทางอาคารหลัก “เดี๋ยวจะสาย”

“เดี๋ยวก่อน” ฉันคว้าแขนเสื้อเขาไว้ รู้สึกได้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ