บทที่ 12

มุมมองของซัมเมอร์

ใบหน้าของผู้ชายคนนั้นเปลี่ยนจากแดงก่ำเป็นซีดเผือด เขามองฝูงชน มองโทรศัพท์ที่กำลังถ่ายคลิป มองฉันที่ยกโทรศัพท์ขึ้นบันทึกอยู่

“เออ ก็ได้” เขาพึมพำ พลางล้วงกระเป๋า “ก็ได้”

เขาหยิบธนบัตรยับยู่ยี่ใบหนึ่งออกมาแล้วโยนลงบนพื้น “นี่ไง”

“ค่ารักษาพยาบาล” ฉันพูดเสียงเย็น “แผลไหม้นั่นต้องรั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ