บทที่ 139

มุมมองของซัมเมอร์

โถงทางเดินสว่างจ้าเกินไปหลังความโกลาหลในโรงอาหาร ฉันพิงหลังเข้ากับผนังเย็นเฉียบ พยายามทำให้หัวใจที่เต้นรัวช้าลง พยายามไม่คิดถึงรอยยิ้มเยาะของเบลก หรือภาพที่ทั้งโรงเรียนมองดูฉันเสียอาการต่อหน้าทุกคน

แล้วฉันก็เห็นเขา

คีแรนยืนอยู่สุดทางเดิน ครึ่งตัวซ่อนอยู่ในเงาใกล้บันไดหนีไฟ ต่อให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ