บทที่ 15

ลมยามเย็นพัดพากลิ่นแชมพูของเธอมาด้วย—กลิ่นสตรอว์เบอร์รี หวานสะอาด—แล้วมันก็ปะปนเข้ากับเสียงของเธอ เลื้อยเข้าสู่หูผมราวกับมีชีวิต ทำให้ผิวกายผมขนลุกด้วยความคันยุบยิบประหลาดที่ทั้งแปลกและชวนอึดอัด ผมเผลอมองตอนที่เธอคัดแยกเวชภัณฑ์อย่างตั้งอกตั้งใจ คิ้วขมวดน้อย ๆ ด้วยสมาธิเต็มที่ และหัวใจผมก็เต้นเร็วเกิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ