บทที่ 151

มุมมองของคีแรน

การปั่นจักรยานกลับจากสถานีทีรู้สึกนานกว่าที่ควรจะเป็น ไม่ใช่เพราะระยะทาง—เซาท์ตีไม่ได้ไกลขนาดนั้น—แต่เพราะใจฉันยังวนกลับไปที่ตอนซัมเมอร์เกาะฉันไว้ไม่หยุด ตอนที่แขนของเธอโอบรอบเอวฉันตอนเกือบลื่นล้ม ความร้อนจากใบหน้าของเธอที่แนบอยู่กับแผ่นหลังฉันผ่านชั้นเสื้อผ้า

ฉันยิ่งออกแรงปั่น ราวกับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ