บทที่ 170

เช้าวันศุกร์ ฉันตื่นขึ้นเพราะเสียงนาฬิกาปลุกจากโทรศัพท์ และความคิดแรกที่พุ่งเข้ามาในหัวก็คือ วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน วันเกิดอายุสิบแปดปีของฉัน

ในชีวิตเก่า วันนี้เคยถูกเงามืดกลืนกินจนหมดสิ้น—แม่ติดคุก บริษัทพังพินาศ ฉันใช้เวลาวันนั้นอยู่ลำพังในทาวน์เฮาส์สีน้ำตาลที่ว่างเปล่าของเรา นั่งจ้องโทรศัพท์และ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ