บทที่ 179

งานเลี้ยงเริ่มขึ้นที่ห้องใต้ดินของโลแกนหนึ่งชั่วโมงหลังการแข่งขันจบลง และตอนที่คีแรนกับฉันมาถึง—มือของเขาอุ่นอยู่บนแผ่นหลังส่วนล่างของฉันขณะพากันเดินลงบันได—เสียงดนตรีก็ดังสะเทือนจนเหมือนกรงซี่โครงสั่นตามจังหวะ

บ้านของโลแกนเป็นคฤหาสน์สไตล์โคโลเนียลหลังมหึมาแห่งหนึ่งในบรูกไลน์ พ่อแม่ของเขาเป็นผู้บริห...