บทที่ 180

สายตาที่เขามองมาบอกชัดว่าเขานิยามคำว่า “สนุก” ต่างจากฉันมาก แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็เดินตามฉันไปที่วงอยู่ดี ทรุดตัวนั่งลงบนพื้นแล้วดึงฉันให้นั่งข้าง ๆ แรงเสียจนสุดท้ายฉันแทบจะไปนั่งทับตักเขาครึ่งตัว แขนของเขาโอบรอบเอวฉันทันที กอดฉันไว้แนบข้างลำตัวราวกับกลัวว่าจะมีใครแย่งฉันไป ฉันรับรู้ได้ถึงกล้ามเนื้อแข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ