บทที่ 192

มุมมองของซัมเมอร์

เขาจ้องฉัน ปากอ้าเล็กน้อย ดวงตาเบิกกว้างด้วยบางสิ่งที่ดูคล้ายความตกใจ ความไม่อยากเชื่อ และบางที—บางทีอาจเป็นความหวังก็ได้ แต่แล้วสีหน้าของเขาก็ปิดลง และฉันเห็นเขาถอยกลับไปหลบอยู่หลังกำแพงที่เขาสร้างล้อมตัวเองไว้เสมอ

“ซัมเมอร์ นั่นมัน—ฉันไม่—” เขาส่ายหน้าแรง ๆ แล้วถอยห่างจากฉันหนึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ