บทที่ 221

มุมมองของคีแรน

พอถึงตีสี่ครึ่ง ฉันก็คร่อมจักรยานมุ่งหน้าไปสถานีเซาท์สเตชัน ถนนโล่งแทบไร้ผู้คน มีเพียงรถส่งของไม่กี่คันกับแท็กซี่ที่แล่นผ่านเป็นครั้งคราว ความหนาวกัดทะลุเสื้อแจ็กเก็ตเข้ามา แต่ฉันแทบไม่รู้สึกมันเลย

พอถึงสถานี ฉันซื้อตั๋วรถไฟเที่ยวสี่โมงครึ่งเย็นไปพรอวิเดนซ์ไว้หนึ่งใบ เผื่อว่าฉันต้องหน...