บทที่ 224

มุมมองของซัมเมอร์

ภายในสถานีตำรวจมีกลิ่นกาแฟไหม้กับน้ำยาทำความสะอาดแบบอุตสาหกรรมอบอวลอยู่ในอากาศ แตกต่างจากกลิ่นควันฉุนบาดจมูกที่ยังติดอยู่บนเสื้อผ้าและเส้นผมของฉันโดยสิ้นเชิง ฉันนั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติกแข็งในห้องทำงานของนักสืบ มีผ้าห่มผืนหนึ่งคลุมไหล่ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกหนาว จ้องมองคีแรนซึ่งกำลังให...