บทที่ 23

คำพูดนั้นฟาดใส่ฉันเหมือนโดนตบหน้า

ข้างตัวฉัน มีอาส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเดือดดาลเบา ๆ แต่ฉันมองเธอไม่ได้ ฉันละสายตาจากใบหน้าของอีแวนไม่ได้ จากความไม่เข้าใจอย่างสิ้นเชิงที่อยู่ในนั้น จากความเชื่ออย่างจริงใจว่าเขาได้ทำอะไรดี ๆ ให้ฉันสักอย่าง

“นายคิดว่านายทำให้ฉันดีขึ้น” ฉันพูดเสียงเบา

“ก็—ใช่ไง” เขาตอบ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ