บทที่ 58

มุมมองของซัมเมอร์

“คีแรน—”

“เธอควรไปกินข้าวกลางวันนะ” เขาลุกพรวดขึ้น ยกกระเป๋าเป้สะพายไหล่อีกครั้ง “เดี๋ยวคาบหกจะหิวเอา”

“เดี๋ยวก่อน” ฉันยื่นมือออกไปโดยไม่ทันคิด ปลายนิ้วแตะข้อมือเขาเบาๆ เขาชะงักนิ่ง “ขอบคุณนะ จริงๆ ขอบคุณที่ทำแบบนี้ให้ แล้วก็... ที่ใส่ใจ”

เขาก้มมองตรงจุดที่มือฉันแตะโดน ก่อนจะเง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ