บทที่ 79

มุมมองของซัมเมอร์

“ฉันขอ...” คีแรนชะงัก สายตาของเขาลดลงไปมองนิ้วมือของฉัน ก่อนจะเงยกลับมาที่หน้า น้ำเสียงระมัดระวัง แทบจะสุภาพด้วยซ้ำ “ฉันขอเลียมันออกได้ไหม”

คำถามนั้นกระแทกใส่ฉันราวกับของแข็งบางอย่าง สมองฉันดับวูบไปทันที “อะไรนะ”

“น้ำมัน” ดวงตาของเขาดูมืดลึกท่ามกลางแสงจันทร์ จับจ้องอยู่ที่มือของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ