บทที่ 92

มุมมองของคีแรน

โถงทางเดินหน้าห้องเรียนชมรมแข่งขันก้องไปด้วยเสียงรูดซิปและเสียงเก้าอี้ครูดพื้น แสงอาทิตย์ยามบ่ายคล้อยส่องเฉียงผ่านหน้าต่าง จับละอองฝุ่นที่ลอยอยู่ในอากาศให้มองเห็นเป็นสาย ฉันก้มตามองมือของตัวเองขณะเก็บของลงกระเป๋า พยายามไม่สนใจสายตาหนักอึ้งของโลแกนจากอีกฟากของห้อง

เขาต้องเข้ามาต้อนฉันแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ