บทที่ 95

ช่วงคาบเรียนศึกษาด้วยตนเองคาบสุดท้ายยืดยาวราวไม่มีวันสิ้นสุด แต่ละนาทีทอดออกไปช้าเสียยิ่งกว่ายางหนืด ขณะที่ฉันนั่งอยู่ที่เดิมของตัวเอง ซ่อนโทรศัพท์ไว้ใต้โต๊ะ จ้องหน้าต่างแชตกับคีแรนที่ดูราวกับกำลังเยาะเย้ยฉันด้วยความเงียบงันของมัน

ข้อความสุดท้ายเป็นของเมื่อสามวันก่อน—ฉันส่งไปว่า “วันนี้นายต้องทำได้ด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ