บทที่ 17 หนึ่งหญิง สองชาย

ก๊อกๆ

"คุณแม่มีอะไรหรือเปล่าครับ ถึงมาหาปัณณ์แต่เช้า" เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นก่อนที่คนเป็นแม่จะเปิดประตูเข้ามาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน

"แม่เข้ามาเติมกำลังใจให้ปัณณ์ก่อนไปทำงานน่ะ ...แม่รักปัณณ์นะลูก" ชะเอมเข้าไปสวมกอดลูกลูกชาย

"ขอบคุณครับ ปัณณ์รักคุณแม่นะครับ...กำลังใจเต็มเปี่ยมแล้ว" ปัณณ์โอบกอดตอบรับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ