บทที่ 50 พี่ปัณณ์ น้องอีฟ

"ปัณณ์ คิดถึง คิดถึง คิดถึง คิดถึงที่สุด" ทันทีที่คนตัวสูงเปิดประตูห้องพักที่คอนโดมิเนียมเข้ามา อีฟรีบวิ่งเข้าไปกระโดดกอดผู้ชายที่เธอรักมากที่สุดที่พึ่งกลับจากการประชุมในช่วงสายของอีกวัน หอมแก้มทั้งสองข้างฟอดใหญ่ๆ ด้วยความคิดถึง

"คิดถึงขนาดนี้เชียว" ปัณณ์วางของลงบนหลังตู้รองเท้า แล้วช้อนตัวร่างบางขึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ