บทที่ 15 คำประกาศกร้าวของหมาหวงก้าง

ควันบุหรี่สีเทาหม่นลอยอวลเหนือโซฟาหนังใจกลางห้องนั่งเล่น กลิ่นยาสูบที่ถูกอัดเข้าปอดมวนแล้วมวนเล่า ไม่ได้ช่วยดับความคุกรุ่นในอกพายุลงได้เลย

ร่างสูงใหญ่นั่งพิงพนัก เปลือยท่อนบนอวดมัดกล้ามตึงแน่นที่มีรอยเล็บขีดข่วนเป็นทางยาวพาดผ่านลาดไหล่และแผงอกชัดเจน

แกร๊ก... แกร๊ก... แกร๊ก...

นิ้วสากหมุนแหวนเกียร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ