บทที่ 68 ของบำเรอธามไทน์

เธอทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้นก่อนจะรวบสาบเสื้อเชิ้ตของเขาให้แน่นขึ้น แล้ววิ่งหายเข้าไปในตึกเล็กอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ธามไทน์นั่งอยู่เพียงลำพังในความมืด เขาขบกรามแน่นพลางทุบพวงมาลัยรถด้วยความหงุดหงิด ที่ไม่สามารถควบคุมความรู้สึกของตัวเองได้เหมือนอย่างที่เคยเป็น

ภายในห้องนอนของน้ำฟ้า เด็กสาวทรุดตัวลงพิงหล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ