บทที่ 86 เหตุใดไม่สังหารข้าทิ้ง
ไม่ผิดจากที่ชุยเซียวเคยบอกเสนาบดีเกานัก ฮ่องเต้ไม่มีทางสังหารพระโอรสของตนหากไม่ทำผิดถึงขั้นก่อกบฏ เพียงปลดให้เป็นสามัญชนแล้วขับไล่ไปอยู่ที่ชายแดนเหนือ ขุนนางในเมืองหลวงย่อมรู้ดีว่าองค์ชายใหญ่ไม่มีทางฟื้นกลับมาได้อีกแล้ว ชายแดนเหนือเป็นเขตแดนที่ตระกูลซ่งของเสียนเฟยดูแลอยู่ หากมิโง่เขลาเกินไปย่อมรู้ได...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 ผู้มีพระคุณ
3. บทที่ 3 ได้ย้อนกลับมาอีกครั้ง
4. บทที่ 4 ท่านพี่จะเชื่อข้าหรือไม่
5. บทที่ 5 ภาพฝันของเจ้าเป็นจริง
6. บทที่ 6 รอดูไปก่อนว่าท่านพ่อจะจัดการเช่นใด
7. บทที่ 7 แยกบ้าน
8. บทที่ 8 ฟู่อี๋เหนียง
9. บทที่ 9 ข้าเองก็อยากเห็นเรื่องสนุก
10. บทที่ 10 ฟู่อี๋เหนียงสารภาพ
11. บทที่ 11 จบสิ้นแล้ว
12. บทที่ 12 เจ้าวาดออกมาได้อย่างไร
13. บทที่ 13 มู่เฟยหยา
14. บทที่ 14 ร้านผ้าของบ้านรอง
15. บทที่ 15 ได้รับชื่อเสียงไปเต็มๆ
16. บทที่ 16 ท่านพ่อเก่งกาจนัก
17. บทที่ 17 งานมงคลของมู่เฟยหยา
18. บทที่ 18 ซ่งเสียนเฟยเรียกไป๋ซื่อเข้าวัง
19. บทที่ 19 รออีกสองปีไม่ได้หรือเจ้าคะ
20. บทที่ 20 พูดไปยามนี้ผู้ใดจะเชื่อ
21. บทที่ 21 พบหน้าว่าที่คู่หมาย
22. บทที่ 22 ท่านอย่าได้อิจฉานางเลย
23. บทที่ 23 เรื่องดีๆ มักเกิดกับบ้านใหญ่
24. บทที่ 24 ไม่เป็นไปตามใจเสียเกือบหมด
25. บทที่ 25 แผนการหญิงงามช่วยเหลือบุรุษ
26. บทที่ 26 คุณหนูชุยผู้มีเมตตา
27. บทที่ 27 มาขอพบที่จวน
28. บทที่ 28 เปิดทางให้เต็มที่
29. บทที่ 29 ท่านรออย่างสงบเสงี่ยมก็พอ
30. บทที่ 30 มันยังไม่เกิดขึ้น และไม่มีทางเกิดขึ้น
31. บทที่ 31 จดหมายจากโจวเป่ย
32. บทที่ 32 เถามามานำของมามอบให้
33. บทที่ 33 แม้แต่เสียนเฟยก็รู้เรื่องนี้
34. บทที่ 34 งานเลี้ยงต้อนรับหวงเยว่
35. บทที่ 35 เหตุใดถึงเป็นเจ้า
36. บทที่ 36 ผิดแผนไปเสียหมด
37. บทที่ 37 บังเอิญพบเจอที่โรงน้ำชา
38. บทที่ 38 คุณหนูชุยส่งมาให้เจ้าเช่นนั้นหรือ
39. บทที่ 39 คุณหนูชุยคนใด
40. บทที่ 40 เป้าหมายใหม่
41. บทที่ 41 ศึกแย่งชิงความสนใจจากจอหงวนคนใหม่
42. บทที่ 42 ทุกสิ่งล้วนไม่ต่างจากชาติที่แล้ว
43. บทที่ 43 มีเพียงลายลักษณ์อักษรเท่านั้นที่ข้าจะเชื่อถือ
44. บทที่ 44 แผนการช่วยสาวงาม
45. บทที่ 45 ถึงเจ็บหนักแต่สมหวัง
46. บทที่ 46 เหตุใดลายมือถึงได้คล้ายกับของเจ้านัก
47. บทที่ 47 งานเลี้ยงครบเดือนองค์ชายน้อย
48. บทที่ 48 เรื่องมงคลซ้อน
49. บทที่ 49 เกิดความต้องการขึ้นมาอย่างห้ามเอาไว้ไม่อยู่
50. บทที่ 50 ถูกหลี่หรงฝูขวางทาง
51. บทที่ 51 แตะเกล็ดย้อนของมังกร
52. บทที่ 52 ไว้ส่งของใหม่มาให้ด้วย
53. บทที่ 53 จ้าวตงหยุนมาเยือนตระกูลสวี
54. บทที่ 54 ผู้วิเศษ
55. บทที่ 55 แคว้นต้าหลี่เริ่มเคลื่อนทัพแล้ว
56. บทที่ 56 ส่งถ่านให้กลางหิมะ
57. บทที่ 57 เพียงออกความคิด แต่มิได้ออกหน้า
58. บทที่ 58 พูดคุยกันถูกคอ
59. บทที่ 59 นางก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด
60. บทที่ 60 ช่วยได้หนึ่งชีวิตก็นับว่าสร้างกุศลใหญ่
61. บทที่ 61 จ้าวตงหยุนแต่งสวีถิงเถียน
62. บทที่ 62 ปิ่นดอกเหมย
63. บทที่ 63 ข่าวร้ายในงานปักปิ่น
64. บทที่ 64 เขาจะรับข้าไปเป็นฮูหยินรองต่างหาก
65. บทที่ 65 ต่างคนต่างโทษตนเอง
66. บทที่ 66 องค์ชายสามบาดเจ็บหนัก
67. บทที่ 67 ท่านตัดสินใจได้แล้วใช่หรือไม่
68. บทที่ 68 เป็นเด็กดีรอข้าไปรับที่จวน
69. บทที่ 69 เป็นได้แค่อนุภรรยา
70. บทที่ 70 ข้าไม่อยากตกอยู่ในห้วงฝันร้าย
71. บทที่ 71 เป็นบุญที่สะสมมาหลายชาติ
72. บทที่ 72 แอบดูอยู่ห้องข้าง
73. บทที่ 73 ชุยหมิ่นขายลูกสาวไม่เลิก
74. บทที่ 74 เรียกตัวให้มาช่วยดูแลองค์ชายสาม
75. บทที่ 75 ข้ายินดีจะช่วยเหลือเจ้า
76. บทที่ 76 ราชสำนักสั่นสะเทือน
77. บทที่ 77 เดิมทีเจ้าก็ควรเป็นภรรยาของข้า
78. บทที่ 78 ย้อนกลับมาทำไม
79. บทที่ 79 แต่ข้ายังอยากรู้
80. บทที่ 80 เริ่มหาหนทางรอด
81. บทที่ 81 ต้องรักษาชีวิตเอาไว้ให้ได้ก่อน
82. บทที่ 82 มิใช่ว่าข้าเคยทำให้เจ้ามาก่อนหรือ
83. บทที่ 83 ไม้ใหญ่ใกล้ล้ม
84. บทที่ 84 คิดหนีก็ไม่ทันเสียแล้ว
85. บทที่ 85 ข้ายอมลงมาอยู่ในวังวนนี้เอง
86. บทที่ 86 เหตุใดไม่สังหารข้าทิ้ง
87. บทที่ 87 อยากไปกับมันหรือ
88. บทที่ 88 คราวหลังอย่าให้ถูกจับได้อีก
89. บทที่ 89 เจ้าเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว
90. บทที่ 90 ข้าไม่ต้องชมดอกเหมยแดงบานเพียงผู้เดียวอีกแล้ว
91. บทที่ 91 ตอนจบ
ย่อ
ขยาย
