บทที่ 3 CHAPTER 2 อคิณ
CHAPTER 2 อคิณ
"เหนื่อย!!" วิ่งเกือบมาถึงบ้านผมเผ้าที่ทำไว้หลุดคลายออกจากกัน หน้าอกกระพือจนรู้สึกปวดหนึบ..
"มากไหม ?" คว้าเอวเล็กดันเข้าไปในบ้านสลัมของเธอ บ้านดูสะอาดเรียบร้อยต่างจากด้านนอกบ้านสิ้นเชิงดูท่าคงทำงานหาเงินเก่งน่าดู
"นี่!!" สะบัดตัวออกจากแขนหนาอย่างแรง ถึงแม้จะรู้สึกชอบแต่ทำแบบนี้มันคือการคุกคามนะ!
"เอาเงินมา..หน้าตาดีแต่ขี้ขโมย!"
"ขโมยอะไรนี่มันเงินฉัน"
"เป็นเด็กพูดกับผู้ใหญ่แบบนี้ ?"
"ไม่เด็กนะ ยี่สิบกว่าแล้ว" ยืนกอดอกเชิดหน้ามองคุณอคิณตาไม่กะพริบ
"ฉันสามสิบ!!" เดินเข้าไปกระชากเรียวแขนเล็กที่กอดอกให้คลายออก เป็นใครวะมายืนกอดอกเชิดหน้าเชิดตาไม่รู้หรือไงว่าพ่อเธอติดหนี้ฉันอยู่ครึ่งล้าน!
"หยุดใช้ความรุนแรงสักทีได้ไหมคะ" พยายามรั้นไม่ให้คนตรงหน้าจับแขน หมุนตัวหนีไปมาจนเริ่มรู้สึกปวดแสบปวดร้อน
"ไม่ให้ฉันใช้ความรุนแรงก็หาเงินมาคืน"
"ห้าพันนี่หรอคะ งั้นก็เอาไปเถอะ!" หยิบเงินในร่องอกยัดใส่มือคุณอคิณ เปียกชุ่มปากชุ่มคอเลยไหมวิ่งหนีมาขนาดนี้ยังอุตส่าห์ตามมาถึงบ้าน
"ห้าแสน! เมื่อกี้อีกสองแสน!!" ขมวดคิ้วมองลูกสาวของไอ้เต็มลูกหนี้ที่เริ่มมียอดค้างขึ้นทุกวัน เมื่อไหร่ที่ถึงล้าน..บ้านมึงจะเป็นที่แรกที่กูมาเยี่ยม
"..." ยืนค้างกลางอากาศ ทำงานหัวชนฝาแต่ป๊าเอาเงินไปลงกับบ่อนเกินไปไหม
"ครบล้านฉันจะกลับมาหาเธอ แต่คงไม่เกินพรุ่งนี้! พ่อเธอใจป้ำหึ.." แค่นหัวเราะในลำคอ เหวี่ยงเด็กสาวตรงหน้าล้มฟุบไปกับพื้น
"ระหว่างมาทวงเงิน..กับมาเอาลูกสาวไปขัดดอก เธอว่าอันไหนมันง่ายกว่ากัน" เหยียดยิ้มมองร่างเล็กบนพื้น ไม่มีแม้แต่เสียงโอดโอยโวยวายว่าเจ็บแต่กลับชักสีหน้าไม่พอใจสบตากับเขา
"ทวงเงินสิง่าย! ถามมาได้" ขยับตัวคุกเข่าดึงเสื้อคุณอคิณเป็นที่ยึดให้ลุกขึ้น เห็นเขาทำตาแข็งใส่ แล้วไงก็ในเมื่อผลักเธอล้มลงมาเอง
"ผู้หญิงแบบเธอ.."
"คะ ?" เอียงคอมองคุณอคิณ
"น่ารำคาญ! ไม่มีมารยาท!!" หันไปปัดเสื้อตรงที่เธอจับคล้ายรังเกียจ
"..." อากาศทำปากมุบมิบตามหลังคุณอคิณ มาเพื่อเงินห้าพันตลกมาก ว่าแต่เจ็ดแสนที่บอกป๊าติดหนี้อยู่ จริงเปล่า ให้กลับไปถามตอนนี้คงไม่ดีรองานเสร็จกลับมาก็แล้วกัน!
•••••
อคิณ ธารา
อายุ 30 ปี เจ้าของธุรกิจสีเทาหลายอย่างในแถบนี้ ไม่ชอบการขัดคำสั่งเพราะถือเป็นการหยามไม่ให้เกียรติ
"กี่แสนแล้ว ?" อคิณเอ่ยถามลูกน้องที่คอยรายงานความเคลื่อนไหวของลูกค้าวีไอพีอย่างคุณเต็ม เล่นมาตลอดหลายปีเพิ่งมาเสียหลักช่วงสองปีหลัง 'เสียคนเพราะผู้หญิง'
"แปดแล้วครับนาย"
"ครบล้านไปลากตัวมันมา"
"ครับ"
นั่งยิ้มกริ่มย้อนกล้องวงจรปิดดูตอนยัยเด็กนั่นมานั่งหน้าสล่อนอยู่ข้างพ่อ หารู้ไม่สายตาคนในบ่อนจ้องมองตัวเองขนาดไหน ไม่แก่นไม่กล้าคงไม่เดินมาเป็นเป้าสายตาแบบนี้ หึ..
ได้ยินมาว่าลูกสาวมันสวย 'สวยจริง' สวยอย่างที่ใครเขาพูด เคยเห็นผ่านหูผ่านตาแวบ ๆ ตอนกลับเข้าบ่อนกลางดึกแต่เห็นเพียงแค่แผ่นหลังและส่วนเว้าโค้งเท่านั้น
"ไอ้คิน กูจะออกไปคลับมึงไปเปล่าวะแวะเข้ามาแทงสักตาสองตา"
"สองตาขอสักล้าน"
"กูอ่ะ ขอแดกเงินบ่อนมึงบ้างสักล้าน!"
"กูขอก่อนให้กูเถอะ" อคิณพูดพลางเหยียดยิ้มมองเพื่อนรักที่ควักเงินปึกออกมาวางเรียงราย
"คืนนี้ไม่อั้น ตัวท็อปกูจองหมดแล้ว" วินยิ้มเย้ยมองหน้าเพื่อนรักสลับกับเงินตรงหน้า คงไม่ต้องพูดหรอกนะว่าเอามาจากไหน หึหึ
"ดีล!!" อคิณลุกขึ้นยืนเต็มความสูงจัดชุดสูทให้เรียบร้อยย่างกรายนำออกไปด้านนอกแวะไปมองพื้นที่เสี่ยง
"ขอให้ได้..ขอให้โดนนะครับคุณเต็ม" กระตุกยิ้มมุมปากตบบ่าเป็นกำลังใจ
"..." หันมองนิ่ง
"สัญญากู้ยืมพร้อมทุกเมื่อ ที่คุณต้องการ" พยักหน้ายิ้มให้คุณเต็ม ลูกค้าที่นี่วีไอพีหมดทุกคน..ยิ่งติดหนี้พนันเท่าไหร่ก็ยิ่งวีไอพี
"แหม๋ช่างเลือกถูกคนนะมึง ลูกสาวเป็นถึงพริตตี้เชียวนะโว๊ย.."
"แล้ว ?"
"ก็สวยไงวะ ได้ยากด้วยฉายาฉกทิป!! เรื่องเงินไวที่หนึ่งกูติดตามไอจีอยู่นะน่ารักดีว่ะ" พูดพลางหยิบโทรศัพท์เปิดให้ดูภาพน้องอากาศ
"กูFcตัวยงเลยนะเว๊ย ทั้งหัวใจทั้งคอมเมนต์แต่เสียดายส่งข้อความไปไม่ยอมตอบเลย.."
"ก็แค่เด็กสลัม ขายเนื้อขายตัวกิน" แค่นหัวเราะส่ายหน้าไปมา ถ่ายรูปวาบหวิว ใส่ชุดโป๊แบบนี้ทำงาน มีหรอไม่โดนลูบไม่โดนคลำหึ..
"ถ้าขายกูได้แดกนานแล้วไอ้ควาย! ไม่งั้นจะได้ฉายาฉกทิปมือไวหรอสัด"
"มึงจะบอกว่าไม่ขาย ไม่โดนแตะอั๋งมึงเข้าไม่ถึงว่างั้น"
"ก็ใช่ไงวะ มือไวตีนไว ได้ทิปปุ๊บหนีขึ้นเวทีเลยแค่แขนยังไม่ได้จับ"
"นี่อ่ะ บ้านเก่า ๆ หลังนี้" ชี้ไปยังบ้านที่เขาเพิ่งมา
"จริงป่ะวะ กูมาดักรอดีกว่า..เผื่อคุยกันถูกคอ" วินยิ้มกริ่มหันมองบ้านเก่าหลังนั้นตาหวานเยิ้ม ได้จิ้มสักทีจะเป็นพระคุณมากหุ่นแซ่บฉิบหาย!
"..." อคิณหันมองคนด้านข้างนิ่ง ยากตรงไหนหึ..
