ทำงานเพื่อการใช้ชีวิต I
“ซูซานา” อัลซีครางใส่มือถือ ขณะคุกเข่าอยู่ใต้โต๊ะทำงานของผู้บริหารคนหนึ่งจากชั้นผู้บริหารระดับสูง “ฉันไม่มีเวลามานั่งทำเรื่องนี้นะ”
“ก็หาเวลาให้ได้สิ”
ที่เพื่อนๆ คอยเรียกร้องเวลาจากเธอไม่หยุดเป็นเรื่องที่พวกเธอทะเลาะกันประจำ ในขณะที่คนพวกนั้นยังอยู่ใต้การคุ้มครองของครอบครัว แต่เธอกลับไม่มี และพวกเขาก็ดูเหมือนจะลืมอยู่เสมอว่า ทุกครั้งที่เธอก้าวพ้นประตูหน้าบ้านคือการเอาชีวิตไปเสี่ยง ชีวิตมันไม่ง่ายเลยเมื่อคุณเป็นอดีต “ปริ๊นซิเปสซา” และท้องถนนก็รู้ดีว่า “ดอน” ตระกูลมารียานีไม่สนหรอกว่าคุณจะเป็นจะตาย
“ไม่ได้ ฉันทำโอทีคืนนี้”
“โดดมันสิ”
“ไม่เหมือนเธอที่ยังมีกองทุนทรัสต์กินไปทั้งชาติ” เธอคำรามพลางขยับสายเอชดีเอ็มไอแล้วถอนหายใจ “ฉันต้องทำงาน” เธอกลัวอยู่ตลอดว่าเงินจะหมด แล้วเธอจะลำบากจนเลี้ยงอันเตโรไม่ไหว
“เธอก็มีเงินในธนาคารนะ!”
“นั่นเงินเก็บเผื่อเกิดอะไรขึ้น แล้วฉันตกงาน หรือป่วย หรือประสบอุบัติเหตุ หรือทั้งหมดนั่นน่ะ เงินก้อนสำรองมันคุ้มครองฉันกับครอบครัว งานของฉันต่างหากที่ทำให้เรามีกินมีอยู่” เธอถอยออกมาจากใต้โต๊ะ ดันแว่นที่ไถลลงมาบนสันจมูก แล้วทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้ กดเปิดคอมพิวเตอร์บนโต๊ะ รอให้มันบูตกลับขึ้นมา
“อัลซี เธอต้องใช้ชีวิตบ้างนะ”
“ฟังนะ ตอนนี้ฉันทำงานอยู่ ฉันยังต้องเซ็ตคอมอีกหกเครื่องก่อนถึงจะกลับบ้านได้ตอนเลิกงาน ฉันอยากโฟกัสงานของฉันมากๆ เลย”
“เธอทำงานหนักเกินไป มันไม่ดีต่อเธอนะ”
“ฉันทำงานหนักเท่าที่จำเป็นเพื่อให้ฉันยังมีชีวิตอยู่ และไม่เข้าไปอยู่ในเป้าสายตาของพ่อฉัน ซูซานา”
“เธอติดหนี้ฉัน”
“ห๊ะ? โลกใบไหนกันที่ฉันปฏิเสธคำชวนไปกินข้าว ซึ่งเป็นดับเบิลเดต แถมสำหรับฉันคือบลายด์เดต กลายเป็นว่าฉันติดหนี้เธอ? มันไม่เมคเซนส์เลย”
“ฉันไม่รู้ว่าทำไม แต่เธอติดหนี้ฉัน เราจะต้องไปดับเบิลเดตกันสักวัน เลิกผัดผ่อนได้แล้ว”
“เออๆ” เธอกดวางสาย จากนั้นก็พิมพ์บนคีย์บอร์ด แล้วมองอย่างพอใจเมื่อระบบกลับมาทำงานได้ หนึ่งเครื่องเสร็จ เหลืออีกหก
ตอนเธอออกจากบ้านพ่อแม่เมื่อหกปีก่อน หรือพูดให้ถูกคือวันที่พ่อโยนเธอออกมาพร้อมแค่เสื้อผ้าติดตัวเพราะเธอเป็น “ความอัปยศ” เธอก็หาที่ทางของตัวเองได้ค่อนข้างเร็ว
เธอได้งานเป็นผู้เชี่ยวชาญไอทีสายทั่วไปทันทีหลังเรียนจบ ในบริษัทความปลอดภัยขนาดใหญ่ที่แมนฮัตตัน และสร้างเส้นทางอาชีพให้ตัวเองได้ ปัญหาสะดุดอย่างเดียวคือเมื่อสามปีก่อน บริษัทเปลี่ยนมือ และตระกูลโลซาโนซื้อกิจการไปทั้งดุ้น
หลายเดือนตอนนั้นเธอกลัวแทบตายว่าพวกเขาจะเห็นนามสกุลเธอในรายชื่อพนักงานแล้วไล่ออก หรือแย่กว่านั้น—ฆ่าเธอ
แต่กลายเป็นว่า ถึงจะมีการขายกิจการ เจ้าของใหม่ก็ไม่เคยเหยียบเข้าตึกเลยตลอดสามปีที่ครอบครองอยู่ ข่าวลือบอกว่าพวกเขาพอใจมากกับวิธีบริหารของประธานบริษัทคนปัจจุบัน
ประธานบริษัทคนปัจจุบัน ไคเลน ถูกจ้างมาตั้งแต่ยุคซีอีโอคนก่อน ไคเลนเป็นอดีตหน่วยซีลของกองทัพเรือ เขามักจ้างผู้ชายผู้หญิงที่เคยทำงานร่วมกันในกองกำลัง หรือคนที่มีคนในสายแนะนำ อัลซีซึ่งถูกจ้างโดยซีอีโอคนก่อนยังเป็นหนึ่งใน “คนนอกคอก” ไม่กี่คนที่เข้ามาได้ด้วยคำแนะนำจากอาจารย์มหาวิทยาลัยของเธอ เธอผ่านกระบวนการคัดกรอง การตรวจประวัติทุกอย่าง และแม้แต่นามสกุลของเธอก็ไม่อาจหยุดไม่ให้พวกเขาจ้างได้ ซีอีโอคนก่อนยังรับเธอไว้ในอุปถัมภ์ ทำให้เธอเป็นหลานสาวกิตติมศักดิ์ของเขา พอเขาเกษียณและขายบริษัท เธอก็รู้ว่าเขาต้องย้ำกับไคเลนให้เก็บเธอไว้แน่ๆ
ดูเหมือนเจ้าของใหม่จะสันนิษฐานว่าประธานบริษัทคนปัจจุบันย่อมคงพนักงานที่เขาไว้ใจไว้ ดังนั้นตลอดช่วงเปลี่ยนผ่านหลังขายให้ตระกูลโลซาโน ก็ไม่มีใครแม้แต่จะเอ่ยชื่อเธอในทางเสียหาย มิสเตอร์ไคเลน เบอร์เจสยังนั่งเป็นประธานต่อ และตระกูลโลซาโนก็แทบไม่มายุ่งอะไรนัก
เธอรู้ว่าพวกเขามาประชุมบอร์ดอะไรทำนองนั้น แต่สำหรับกลุ่มผู้บริหารชั้นบน เธอเป็นสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า “โทรลล์” เธอกับเจ้าหน้าที่ไอทีสายทั่วไปอีกหกคนอาศัยอยู่กันในชั้นล่างๆ ของบริษัท ซึ่งพนักงานคนอื่นชอบเรียกว่า “ไส้ท้องนรก” เธอกลับขำกับฉายานี้เป็นการส่วนตัว เพราะโตมาในครอบครัวคาทอลิกอิตาเลียน นรกควรจะร้อน แต่ชั้นห้องแล็บคอมพิวเตอร์กลับหนาวกว่าทั้งตึกเสียอีก
เธอกำลังยิ้มมุมปากกับความคิดนั้น เมื่อหนึ่งในเพื่อนร่วมแผนกเดินบ่นกระปอดกระแปดตรงมาหา “มีอะไร แท็งก์?”
แท็งก์เป็นหนุ่มไอทีที่ผ่านการฝึกแบบทหาร และเป็นหัวหน้าภาคของพวกเขา เขารายงานตรงกับไคเลนด้วย ชื่อของเขาก็เหมาะกับรูปร่างขนาดนั้นจริงๆ แต่โดยมากเขาเป็นคนใจดี ชอบนั่งหลังโต๊ะแล้วจิ้มคีย์บอร์ดไปเรื่อยๆ มากกว่า
“พวกตัวท็อปแม่งอยู่ข้างบนกันหมด ไคเลนบอกฉันว่า ซีอีโอกำลังจะย้ายจากออฟฟิศที่ยุโรปมานิวยอร์ก เขาเพิ่งมาบอกเอาตอนนี้เลยนะ แบบเดี๋ยวนี้ ณ วินาทีนี้ แทนที่จะ…ไม่รู้สิ เตือนล่วงหน้าหน่อยให้กูเตรียมตัวกับเหี้ยพวกนี้ได้”
เธอรู้สึกเหมือนท้องหล่นวูบลงไปถึงปลายเท้า เธอซวยเองที่แม้แต่จะคิดถึงตระกูลโลซาโน
“ซีอีโอ?”
“ทอร์ควาโต โลซาโน”
ชิบหาย เธอกำลังจะอ้วก เธอกำลังจะพุ่งอ้วกใส่เดสก์ท็อปที่เธอเพิ่งประกอบเสร็จแน่ๆ
