บทที่ 18 ค็อกเทล (2) จบตอน

หมับ!

“ร่าน”

คนที่กระชากแขนฉันออกมาจากแจวอนพร้อมกับเสียงทุ้มต่ำที่ดูมีแววโกรธแค้นทำให้ฉันเบิกตากว้าง พอหันไปมองก็ตกใจ เพราะนั่นก็คือเขา

“...!”

“ร่านจนกูยอมแพ้”

คราม! เขาเจอฉันที่หน้าผับจนได้

“อะไรน่ะ” แจวอนถามขึ้นเมื่อเขาไม่เข้าใจภาษาไทยในคำว่าร่านที่ครามด่าฉัน ฉันจิ๊ปาก ก่อนที่จะสะบัดแขนออก แต่แรงค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ