บทที่ 44 ทุกคนไปหมดแล้ว

"นี่ของคุณเหรอ?"

อัญชนียื่นกระดาษในมือให้ มันดูขาวโพลนไปหมดจนหัวใจนภัทรแทบจะกระดอนขึ้นมาจุกที่คอ

เขาสาบานได้เลยว่า นี่เป็นช่วงเวลาที่ตึงเครียดที่สุดในชีวิตของเขา!

ถ้าหากตอนนี้อัญชนีเห็นเข้า เซอร์ไพรส์ก็คงพังหมด

แต่ทว่าวินาทีต่อมา เขาก็เห็นชัดว่าที่ขาวโพลนนั้นเป็นเพียงปกนอกของแฟ้มเอกสาร ถึงได้นึกขึ้น...